Zasady wentylacji

Wentylacja w budynkach powinna zapewnić odpowiednią wymianę powietrza w pomieszczeniach w celu:

doprowadzenia świeżego powietrza do oddychania dla ludzi,

zapewnienia prawidłowego procesu spalania paliw w domowych urządzeniach gazowych,

usunięcia zanieczyszczeń gazowych oraz produktów przemiany materii,

odprowadzenia pary wodnej wytwarzanej w pomieszczeniach.
     Nie można dopuszczać do zmniejszenia ilości powietrza wentylacyjnego w celu uzyskania oszczędności energetycznych i ekonomicznych w zakresie wentylacji, gdyż prawidłowa ilość powietrza jest konieczna dla zapewnienia właściwych warunków higienicznych i zdrowotnych w budynkach.
     Z uwagi na to, że ilość wydzielających się substancji zanieczyszczających w pomieszczeniu jest zmienna, to także ilość powietrza wentylacyjnego powinna być zmienna i dostosowywana do potrzeb z uwzględnieniem minimalizacji zużycia energii.

Ustalanie wielkości centrali rekuperacyjnej
     Wielkość centrali można określić czteroma metodami:

dobór na minimum ilości wymian całej kubatury pomieszczeń - min około 1 wymiana kubatury obiektu, m³/h;

dobór na minimum sanitarno-higieniczne świeżego powietrza na osobę - przyjmuje się min 30÷50 m³/h . os;

dobór na minimum wentylacji dla łazienek i kuchni - na podstawie normy PN-83/B-03430 Wentylacja w budynkach mieszkalnych zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej, uwzględniając ilość pomieszczeń typu przyjmuje się: z kuchni 70 m³/h, z łazienki z prysznicem 100 m³/h, z łazienki bez prysznica lub wanny 50 m³/h;

dobór na wydzielanie się zanieczyszczeń w pomieszczeniach V >/- Z/(k_p-k_dop) - w systemach wentylacji, których zadaniem jest odświeżanie, a więc rozcieńczanie i usuwanie zanieczyszczeń pyłowych lub gazowych z pomieszczenia, gdzie: V - ilość powietrza nawiewanego, Z - strumień substancji zanieczyszczeń wydzielających się w pomieszczeniu, k_p - dopuszczalna koncentracja gazu lub pyłu w pomieszczeniu, k_dop - dopuszczalna koncentracja gazu lub pyłu w pomieszczeniu.